Pies po rozwodzie

Niniejszy wpis będzie częściowo zahaczał swoją tematyką o rozwody, o których pisałem TUTAJ oraz o ustroje majątkowe małżeńskie, o których wspominałem TUTAJ . Wpis będzie bowiem dotyczył sytuacji prawnej zwierzęcia po rozwodzie jego właścicieli. Domowe pupile, i nie dotyczy to tylko psów czy kotów, potrafią zaskarbić sobie uczucie swoich właścicieli. Co jednak w sytuacji, gdy uczuciem przestają darzyć się właściciele i dochodzi do rozwodu? Komu przypadnie pies po rozwodzie? Czy można żądać alimentów na psa lub kota? Odpowiedzi na te pytania postaram się udzielić poniżej.

Czy pies po rozwodzie to rzecz?

Odpowiedź na tak postawione pytanie nie jest jednoznaczna i wymaga odniesienia się do treści ustawy o ochronie zwierząt. Już w pierwszym artykule przeczytamy, że zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę. Mamy więc pierwszy sygnał, że ze zwierzętami nie jest do końca tak jak z rzeczami. Jednak już trochę dalej czytamy, że: w sprawach nieuregulowanych w ustawie do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy. Tym samym, zasadniczo zwierzęta, w tym psy, nie są rzeczami, ale stosuje się do nich odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy. W praktyce „odpowiedniość” stosowania oznacza, że należy stosować przepisy dotyczące rzeczy przy uwzględnieniu zwierzęcej specyfiki.

Pies po rozwodzie jako składnik majątku

Skoro ustaliliśmy już, że do zwierząt stosujemy odpowiednio (czyli z odpowiednimi zmianami) przepisy dotyczące rzeczy, to nie może dziwić, że zwierzęta, podobnie jak inne rzeczy, mogą należeć do majątku wspólnego małżonków podlegającego podziałowi po rozwodzie. Pies po rozwodzie, podobnie jak inne zwierzęta musi trafić do któregoś z małżonków.

Wszystko zależy jednak od statusu zwierzaka. Nie ma wątpliwości, że zwierzę, które należało do jednego z małżonków jeszcze przed zawarciem małżeństwa, należy wyłącznie do tego małżonka, który je nabył. Podobnie będzie w wypadku zwierzęcia, które stanowi prezent wyłącznie na rzecz jednego z małżonków. Wówczas trafia on do majątku osobistego i nie podlega podziałowi. Problematyczna natomiast jest kwestia tego, do kogo po rozwodzie należeć ma pupil, który został nabyty (lub adoptowany) wspólnie w czasie małżeństwa.

Podział majątku wspólnego a zwierzęta

Zwierzę, tak jak inne przedmioty składające się na majątek wspólny, stanowi współwłasność małżonków. Po ustaniu małżeństwa można więc regulować stan właścicielski takiego zwierzęcia w ramach wszczętego postępowania o podział majątku wspólnego. Skoro w takim postępowaniu podziałowi podlegać mają wszystkie składniki majątku wspólnego, to podlegają mu także zwierzęta . To komu przypadnie na własność pies po rozwodzie od oceny sądu, wartości pupila oraz wyrażonej przez strony woli. Nie można zapominać, że rasowe zwierzęta czasem stanowią bardzo cenny składnik majątku. Może się zdarzyć tak, że zwierzak przypadnie temu z byłych małżonków, który sprawuje stałą opiekę nad małoletnimi dziećmi.

„Alimenty na psa”

Wszystkich entuzjastów idei „alimentów” na psa muszę od razu rozczarować – alimenty na psa (lub jakiekolwiek inne zwierzę) nie istnieją. Zdarza się jednak czasem tak, że zwierzę zostało nabyte (lub adoptowane) przez małoletnie dzieci stron, które się nim opiekują. Przyjęło się wszakże, że dzieci uczą się odpowiedzialności, gdy mają pod swoją pieczą jakiegoś pupila. Nauka taka jest nie do przecenienia. Wówczas koszt utrzymania takiego pupila mógłby potencjalnie zostać wliczony do kosztów utrzymania małoletniego i tym samym obciążać zobowiązanego do alimentów.

Podsumowanie

Jak widać kwestie własnościowe dotyczące zwierząt po ustaniu małżeństwa i wspólności majątkowej mogą być stosunkowo zagmatwane, ale interesujące jednocześnie. Sprawa opieki nad wspólnym zwierzęciem i tego, komu ono powinno przypaść może budzić duże poruszenie stron. W kwestiach podziału majątku, zwłaszcza tak szczególnego, należ jednak odłożyć emocje na bok i w wypadku jakichkolwiek problemów skonsultować się z fachowcem, który doradzi i pokieruje, w jaki sposób porozumieć się w tej materii.